Nog niet zo hiel laang leden wer mien aandacht trokken deur n krantekopke ien Dagblad van het Noorden. ‘Ze reed met volle snelheid tegen me aan’. De woorden binnen van n medewerker van Rieks Woater Stoat ien onze pervinzie. Et bleek te goan om n man van RWS die onnerholdswark uutvoerde op één van e beide snelwegen die wij ien et Noorden hemmen. De man vertelt dat er op dat mement bezeg is n reparoatsie uut te voeren aan de rechter vangrail, woar kört leden n auto op volle snelheid tegen aan knald was.
Uut veurzörg het e man zien met borden en zwaailampen beveilegde voertuug op e vluchtstrook zet. Uut extroa veurzorg het er nog n poar zwoare rubberen verkeersdrempels hin leid op zo ’n honnerd meter veur zien RWS woagen.
Et bleek niet genog, hoe slim de man ok zien best doan har om ongelukken te veurkommen. Terwiel der aandachteg met zien wark doende is komt der zo ienenen zunner dat er der ok mor wat van vernemt met n reusachtege herrie een middenklasser auto met volle snelheid tegen zien bedriefsvoertuug aan knald. De man schrok hum kapot, wis even niet hoe der et had, kwam overenne en strompelde van e pure zenuwen op e gecrashte auto aan. De enege gedachte was, zee der loater: Wat tref ik aan? Met bonkend hart lopt er op e auto die der total loss uut zigt, en holt zien hart vast veur e bestuurder. Dat bleek wonderwel met te vallen: de vrouw die et voertuug bestuurd har was zo goed as ongedeerd.
De metwarker van Rieks Woater Stoat was allang bliede dat de bestuurster net zo goed as hij zölf der zunner verwondingen van oaf kommen wadden.
Wat was ik blij dat de mevrouw bij kennis was en op het oog niets mankeerde, zee de metwarker tegen Dagblad van het Noorden. Ik kan het mij niet voorstellen dat mijn bedrijfswagen niet opviel, zoveel toeters en bellen zitten eraan en erop. Bij onnerzoek bleek dat e bestuurster met n snelheid van tussen e honnerd en honnerd en tien km per uur zunner te remmen tegen e bedriefswoagen reden was. Ik kan niet anders dan concluderen dat mevrouw met andere dingen bezig was dan op het verkeer van dat moment te letten, zee de RWS metwarker.
Doar was gien woord van logen, der was zulfs niet één rempoging registreerd. Wel wer toen e vrouw deur de hulpdiensten uut heur woagen holpen was op de vloer van e auto heur mobiele telefoon vonden, die aanston bij et versturen van een whatsapp berichtje dat geliek viel met et mement van e aanrieding. Dom, hiel onverstanneg, roekeloos zeg mor. n Zwoar ongeluk dat veul aanders oaflopen kind har.
n Dag noa et ongeluk is de metwarker van Rieks Woater Stoat weer wat bijkommen van e schrik, en van de gedachte die hum mor niet lösloaten wil: as et n vroachtwoagen west was, dan har mien vrouw zo mor ien één klap weduwe weden kind. Onvoorstelbaar, maar situaties als deze komen wij als werkers langs de autosnelwegen dagelijks tegen. En niet zelden met fatale afloop, zowel voor de verkeersdeelnemer als voor ons als werkers langs de weg, zeit er.
Wat mij bij blift van dizze metwarker van riekswoaterstoat is die ene zin: De mensen zijn gewoon niet waar ze zijn, niet op de weg geldt dat maar ook in de stad en het dorp. Vandoar ok e titel van dit verhoal: mensen binnen niet woar ze binnen. Ze lopen wel, rieden, en fietsen wel op e openboare weg, mor met heur gedachten zitten ze hiel woar aanders.
En doar het e man geliek aan: kiek mor es om joe toe, op fietspad, autoweg of veur mien part ien supermarkt of winkelstroat: mensen lopen te midden van honnerden aandere mensen en hemmen aandere dingen te doen dan opletten woar ze lopen of rieden. Ze proaten wel, mor niet tegen e persoon die noast hum of heur lopt. Ze proaten ien et microfoontje van heur “headset” en zien geen een, mor proaten doen ze des te meer. Dat kin op humzulf nog redelek onschuldeg weden, mor aanders wordt et as mensen deur n drokke winkelstroat lopen en met n stieve nek noar et beeldschermke van heur smart phone loeren of zulfs teksten aan et schrieven binnen.
Digitoale versloaving numen deskundegen dat, psychologen, versloavings- en onnerwies specialisten, en vul et zulf verder mor aan, want der binnen honderden professionals aaale doagen met doende.
Je zollen toch zeggen dat olders et goede veurbeeld geven tegenover heur kiender, mor dan kommen je bedrogen uut.
Nog lang niet uutbeld
Et volgende veurval was hier vlakbij op e parkeerploats van Landgoed Nienoord, woar ik hoast aale doagen wel eefkes n loopke moak met onze hond. Ik bin nog mor net tien meter onnerweegs op et bospad richting e jachthoaven van e Leek, of ik zie een auto met n jong gezin aankommen, die e auto veuraan op de parkeerploats hinne zet. Allereerst bin ik ontroerd deur e beide tweelingmeiskes die uut e auto stappen, ik schat niet older as n joar of drie. Ze hemmen beiden etzulfde vroleke parapluutje ien e haand, vanwege e motregen die mor niet opholden wil. De beide meiskes wachten keureg noast de auto, papa naait dreks uut met zien telefoon aan et oor en verdwient om e bocht, uut et zicht van zien kiender. Mama stijt achter de auto en döt et zulfde, stijt noa et uutstappen uutgebreid te bellen met wel dan ook, en de kiender stoan sneu en kold e wachten. Ik loop deur, en mark dat de mamme nog lang niet uutbeld is, en pabbe komt hielemoal niet meer te veurschien.
Ik krieg der n beroerd gevoel bij, ik kin et niet helpen. Et holdt mij bezeg, ok as ik weer met e hond thuus kom ien Nijbert. Toeval of niet, ik doe de krant open, et Dagblad van diezulfde dag en zie doar n artikel ien over et zulfde thema, hoogleroar mevrouw Van der Hof die specialiseerd is ien Recht en digitale techniek het der een dudelek verhoal over schreven. Zij het doar allemoal wetenschappeleke uutsproaken over, mor de leste, aan t enne van et artikel roakt mij hiel diep, ik hoal et hier veur de volledegheid eefkes aan:
“Geef bij het opvoeden van je kind zelf het goede voorbeeld. Ik zie vaak genoeg ouders op het station staan met een leuk nieuwsgierig kind dat om aandacht vraagt, terwijl papa of mama alleen maar naar de telefoon staart. Dat vind ik echt hartverscheurend”.
Dreks moet ik weer denken aan die prachtege tweeling, vol verwachting over wat ze op Park Nienoord metgoan moaken, want ze hemmen heur dudelek op dizze dag verheugd. En mien beroerde gevoel van zopas op e parkeerploats van e Börg op Nienoord komt dreks weerom.